نيروگاه لندفيل 1060 کيلوواتي شيراز به شبکه سراسري متصل مي شود

خبرگزاري موج - تا دو ماه آينده نيروگاه لندفيل 1060 کيلوواتي شيراز به شبکه سراسري برق کشور متصل مي شود.

جواد نصيري، مدير دفتر زيست توده سازمان انرژي هاي نو ايران در گفت و گو با خبرنگار موج با اعلام خبر بهره برداري از نيروگاه لندفيل شيراز گفت: افتتاح اين نيروگاه دومين گام در مسير بهره گيري از نيروگاه هاي لندفيل يا دفن گاه زباله در کشور است که برق گيري از آن تا دو ماه ديگر عملياتي خواهد شد.
وي افزود: اولين نيروگاه لندفيل کشور به ظرفيت 650 کيلووات ساعت در مشهد قرار دارد که طي روزهاي گذشته به بهره برداري رسيد.
وي با بيان اين که افتتاح اين نيروگاه اولين حضور بخش خصوصي در ساخت نيروگاه انرژي هاي نواست اظهار داشت: تاکنون بخش خصوصي در ساخت هيچ گونه نيروگاه انرژي هاي نو مشارکت نداشت که نيروگاه لندفيل مشهد اولين نمونه حضور بخش خصوصي در اين حوزه است.
نصيري با اشاره به فعاليتي که توسط دفتر زيست توده سازمان انرژي هاي نو ايران در زمينه احداث نيروگاه هاي لندفيل صورت مي گيرد بيان کرد: درحال حاضر مشغول انجام مطالعه مشترک با يک شرکت مشاور ايراني و همکاري آلماني آن در زمينه پتانسيل توليد برق از زباله هاي شهري ايراني هستيم.
وي افزود: در اين طرح چهار فناوري مختلف بررسي مي شود که يکي از اين فناوري ها استفاده از نيروگاه هاي دفن گاه زباله است.
وي در خصوص نحوه عملکرد اين نيروگاه ها گفت: در محل دفن گاه زباله بيوگاز توليد مي شود که ما با راندن اين گاز به موتورهاي گازسوز برق توليد مي کنيم. يکي از مزاياي استفاده از اين تکنولوژي آن است که علاوه بر توليد برق از اين گاز، کود خوبي حاصل مي شود و زباله سريعتر تجزيه مي شود.

پتانسيل 100 مگاواتي ايران در زمينه نيروگاه هاي لندفيل
مدير دفتر زيست توده سانا در خصوص ميزان پتانسيل ايران در زمينه نيروگاه هاي دفن گاه زباله گفت: براساس بررسي هاي انجام شده در حال حاضر پتانسيل ايران در اين زمينه 100 مگاوات است.
وي افزود: البته در مقابل توان توليدي برق در ايران اين رقم بزرگ نيست اما از دو نگاه شرايط بسيار ويژه اي را در اختيار قرار مي دهد.
وي با بيان اين که اثرات زيست محيطي استفاده از اين نيروگاه ها بسيار چشم گير است اظهار داشت: استفاده از اين سيستم موجب رفع بسياري از آلودگي هاي زيست محيطي مي شود و خطر انفجار و آتش سوزي در محل دفن گاه زباله را به صفر مي رساند.
نصيري ادامه داد: علاوه برآن اين نيروگاه ها برق بسيار پاکي را توليد مي کنند و معادل برق توليدي از اين روش در مصرف سوخت هاي فسيلي صرفه جويي مي شود.

نگاه اصلي در احداث نيروگاه هاي لندفيل به سوي بخش خصوصي است
نصيري با بيان اين که وزارت نيرو به عنوان بخش دولتي وظيفه حاکميتي را در اين زمينه ايفا مي کند گفت: سعي ما برآن است که برق را به قيمت مناسب از بخش خصوصي خريداري کنيم و از اين طريق انگيزه هاي لازم را براي فعاليت اين بخش در حوزه انرژي هاي پاک ايجاد کنيم.
وي افزود: همچنين سعي مي کنيم که هزينه هاي حضور بخش خصوصي را در اين عرصه کاهش دهيم و اجازه دهيم تا اين بخش بيشترين بهره را کسب کند.
وي با مورد توجه قراردادن حضور شهرداري ها در حوزه نيروگاه هاي لندفيل بيان کرد: ما اطمينان داريم که به دليل ارزش اقتصادي زياد اين پروژه بخش خصوصي و شهرداري ها وارد اين عرصه شوند و از اين طريق برق توليد کنند.
مدير دفتر زيست توده سازمان انرژي هاي نو ايران با بيان اين که بهره برداري از نيروگاه هاي لندفيل بسيار ارزانتر از نيروگاه هاي ديگر است اظهار داشت: از نظر سرمايه گذاري، عدد سرمايه گذاري هر واحد انرژي در نيروگاه هاي لندفيل بسيار کمتر از ساير نيروگاه ها است زيرا انرژي تحويلي به اين نيروگاه ها بسيار بالا است.
وي ادامه داد: به عنوان مثال يک نيروگاه زيست توده 600 کيلوواتي سه برابر يک نيروگاه بادي 600 کيلوواتي برق توليد مي کند زيرا ضريب ظرفيت بالاتري دارد علاوه برآن هر زمان که بخواهيم مي توانيم از اين سيستم برق گيري کنيم زيرا ذخيره گاز به صورت دائمي وجود دارد.

90 درصد حمايت هاي جهاني در مکانيسم توسعه پاک از نيروگاه هاي لندفيل است
مدير دفتر زيست توده سانا با بيان اين که 90 درصد حمايت هاي جهاني در مکانيسم توسعه پاک از نيروگاه هاي دفن گاه زباله است گفت: به اين دليل که گاز متان توليد شده از زباله در جو انباشته شده و خطرات گلخانه اي به وجود مي آورد استفاده از اين گاز براي توليد برق توجهات زيادي را به خود جلب کرده است.
وي افزود: انباشت اين گاز در جو بسيار خطرناک تر از انباشت دي اکسيد کربن است بنابراين بهره گيري از آن به صورت کاملاً اقتصادي اقدامي است که تمام جهانيان را به حمايت واداشته است.
نصيري با بيان اين که اين واحدهاي کوچک جزء واحدهاي توليد پراکنده برق هستند اظهار داشت: به اين دليل که لندفيل ها در محل توليد، برق ايجاد مي کنند بنابراين موجب جلوگيري از فشار بر شبکه مي شوند همچنين مشخصات شبکه محلي مانند ولتاژ و فرکانس را بهبود مي بخشند.
وي ادامه داد: کاهش تلفات در شبکه و مزاياي زيست محيطي اين نيروگاه ها نيز از ديگر نکاتي است که توجه به اين سيستم را ضروري تر جلوه مي دهد.

تهران ظرفيت توليد 30 مگاوات برق از نيروگاه لندفيل را دارد
نصيري با اشاره به ظرفيت استان تهران در زمينه توليد برق از طريق گاز زباله اذعان داشت: به دليل اين که استان تهران 30 درصد ظرفيت توليد برق کشور در زمينه نيروگاه هاي لندفيل را دارست جلساتي را با بازيافت تهران انجام داده ايم تا بتوانيم اين استان را وارد اين عرصه کنيم.
وي افزود: اميدواريم که اين پروژه ظرف 5 سال آينده به صورت کامل اجرا شود و تمام استان ها بتوانند از ظرفيت هاي موجود خود در اين عرصه استفاده کنند.

The Online Combustion Handbook

The Online Combustion Handbook

Enter..........

 

Easy Guide to Combustion

download

 

Atmospheric dispersion modeling

Atmospheric dispersion modeling is the mathematical simulation of how air pollutants disperse in the ambient atmosphere. It is performed with computer programs that solve the mathematical equations and algorithms which simulate the pollutant dispersion. The dispersion models are used to estimate or to predict the downwind concentration of air pollutants emitted from sources such as industrial plants and vehicular traffic. Such models are important to governmental agencies tasked with protecting and managing the ambient air quality. The models are typically employed to determine whether existing or proposed new industrial facilities are or will be in compliance with the National Ambient Air Quality Standards (NAAQS) in the United States and other nations. The models also serve to assist in the design of effective control strategies to reduce emissions of harmful air pollutants.

The dispersion models require the input of data which includes:

• Meteorological conditions such as wind speed and direction, the amount of atmospheric turbulence (as characterized by what is called the "stability class"), the ambient air temperature and the height to the bottom of any inversion aloft that may be present.
• Emissions parameters such as source location and height, source vent stack diameter and exit velocity, exit temperature and mass flow rate.
• Terrain elevations at the source location and at the receptor location.
• The location, height and width of any obstructions (such as buildings or other structures) in the path of the emitted gaseous plume.

Many of the modern, advanced dispersion modeling programs include a pre-processor module for the input of meteorological and other data, and many also include a post-processor module for graphing the output data and/or plotting the area impacted by the air pollutants on maps.

The atmospheric dispersion models are also known as atmospheric diffusion models, air dispersion models, air quality models, and air pollution dispersion models.

Gaussian air pollutant dispersion equation

The technical literature on air pollution dispersion is quite extensive and dates back to the 1930's and earlier. One of the early air pollutant plume dispersion equations was derived by Bosanquet and Pearson.^[1] Their equation did not assume Gaussian distribution nor did it include the effect of ground reflection of the pollutant plume.

Sir Graham Sutton derived an air pollutant plume dispersion equation in 1947^[2] which did include the assumption of Gaussian distribution for the vertical and crosswind dispersion of the plume and also included the effect of ground reflection of the plume.

Under the stimulus provided by the advent of stringent environmental control regulations, there was an immense growth in the use of air pollutant plume dispersion calculations between the late 1960s and today. A great many computer programs for calculating the dispersion of air pollutant emissions were developed during that period of time and they were called "air dispersion models". The basis for most of those models was the Complete Equation For Gaussian Dispersion Modeling Of Continuous, Buoyant Air Pollution Plumes shown below: ^[3]^[4]

where:
f	= crosswind dispersion parameter
	=
g	= vertical dispersion parameter =
g1	= vertical dispersion with no reflections
	=
g2	= vertical dispersion for reflection from the ground
	=
g3	= vertical dispersion for reflection from an inversion aloft
	=
C	= concentration of emissions, in g/m³, at any receptor located:
	x meters downwind from the emission source point
	y meters crosswind from the emission plume centerline
	z meters above ground level
Q	= source pollutant emission rate, in g/s
u	= horizontal wind velocity along the plume centerline, m/s
H	= height of emission plume centerline above ground level, in m
σz	= vertical standard deviation of the emission distribution, in m
σy	= horizontal standard deviation of the emission distribution, in m
L	= height from ground level to bottom of the inversion aloft, in m
exp	= the exponential function

The above equation not only includes upward reflection from the ground, it also includes downward reflection from the bottom of any inversion lid present in the atmosphere.

The sum of the four exponential terms in g₃ converges to a final value quite rapidly. For most cases, the summation of the series with m = 1, m = 2 and m = 3 will provide an adequate solution.

It should be noted that σ_z and σ_y are functions of the atmospheric stability class (i.e., a measure of the turbulence in the ambient atmosphere) and of the downwind distance to the receptor. The two most important variables affecting the degree of pollutant emission dispersion obtained are the height of the emission source point and the degree of atmospheric turbulence. The more turbulence, the better the degree of dispersion.

The resulting calculations for air pollutant concentrations are often expressed as an air pollutant concentration contour map in order to show the spatial variation in contaminant levels over a wide area under study. In this way the contour lines can overlay sensitive receptor locations and reveal the spatial relationship of air pollutants to areas of interest.

 The Briggs plume rise equations

The Gaussian air pollutant dispersion equation (discussed above) requires the input of H which is the pollutant plume's centerline height above ground level—and H is the sum of H_s (the actual physical height of the pollutant plume's emission source point) plus ΔH (the plume rise due the plume's buoyancy).

To determine ΔH, many if not most of the air dispersion models developed between the late 1960s and the early 2000s used what are known as "the Briggs equations." G.A. Briggs first published his plume rise observations and comparisons in 1965.^[5] In 1968, at a symposium sponsored by CONCAWE (a Dutch organization), he compared many of the plume rise models then available in the literature.^[6] In that same year, Briggs also wrote the section of the publication edited by Slade^[7] dealing with the comparative analyses of plume rise models. That was followed in 1969 by his classical critical review of the entire plume rise literature,^[8] in which he proposed a set of plume rise equations which have became widely known as "the Briggs equations". Subsequently, Briggs modified his 1969 plume rise equations in 1971 and in 1972.^[9]^[10]

Briggs divided air pollution plumes into these four general categories:

• Cold jet plumes in calm ambient air conditions
• Cold jet plumes in windy ambient air conditions
• Hot, buoyant plumes in calm ambient air conditions
• Hot, buoyant plumes in windy ambient air conditions

Briggs considered the trajectory of cold jet plumes to be dominated by their initial velocity momentum, and the trajectory of hot, buoyant plumes to be dominated by their buoyant momentum to the extent that their initial velocity momentum was relatively unimportant. Although Briggs proposed plume rise equations for each of the above plume categories, it is important to emphasize that "the Briggs equations" which become widely used are those that he proposed for bent-over, hot buoyant plumes.

In general, Briggs's equations for bent-over, hot buoyant plumes are based on observations and data involving plumes from typical combustion sources such as the flue gas stacks from steam-generating boilers burning fossil fuels in large power plants. Therefore the stack exit velocities were probably in the range of 20 to 100 ft/s (6 to 30 m/s) with exit temperatures ranging from 250 to 500 °F (120 to 260 °C).

A logic diagram for using the Briggs equations^[3] to obtain the plume rise trajectory of bent-over buoyant plumes is presented below:

where:
Δh	= plume rise, in m
F	= buoyancy factor, in m^4/s^3
x	= downwind distance from plume source, in m
xf	= downwind distance from plume source to point of maximum plume rise, in m
u	= windspeed at actual stack height, in m/s
s	= stability parameter, in s^-2

The above parameters used in the Briggs' equations are discussed in Beychok's book.^[3]

^Visualization of a buoyant Gaussian air pollutant dispersion plume

References

1. ^^^Bosanquet, C.H. and Pearson, J.L., "The spread of smoke and gases from chimneys", Trans. Faraday Soc., 32:1249, 1936
2. ^^^Sutton, O.G., "The problem of diffusion in the lower atmosphere", QJRMS, 73:257, 1947 and "The theoretical distribution of airborne pollution from factory chimneys", QJRMS, 73:426, 1947
3. ^^^a^b^c^Beychok, Milton R. (2005). Fundamentals Of Stack Gas Dispersion, 4th Edition, author-published. ISBN 0-9644588-0-2.^www.air-dispersion.com
4. ^^^Turner, D.B. (1994). Workbook of atmospheric dispersion estimates: an introduction to dispersion modeling, 2nd Edition, CRC Press. ISBN 1-56670-023-X.^www.crcpress.com
5. ^^^Briggs, G.A., "A plume rise model compared with observations", JAPCA, 15:433-438, 1965
6. ^^^Briggs, G.A., "CONCAWE meeting: discussion of the comparative consequences of different plume rise formulas", Atmos. Envir., 2:228-232, 1968
7. ^^^Slade, D.H. (editor), "Meteorology and atomic energy 1968", Air Resources Laboratory, U.S. Dept. of Commerce, 1968
8. ^^^Briggs, G.A., "Plume Rise", USAEC Critical Review Series, 1969
9. ^^^Briggs, G.A., "Some recent analyses of plume rise observation", Proc. Second Internat'l. Clean Air Congress, Academic Press, New York, 1971
10. ^^^Briggs, G.A., "Discussion: chimney plumes in neutral and stable surroundings", Atmos. Envir., 6:507-510, 1972

^منبع: http://en.wikipedia.org

 

 

Self recuperative burners

Self regenerative burners

لینک